کشورها شرایط متفاوتی دارند اما بیشترین پرسشی که از علاقمندان پیشه مشاوره میشنوم این است که آیا آن‌ها باید مشارکتی کار کنند؟ پاسخ من خیر است!
*سلب مسئولیت: این توصیه مالی و حقوقی نبوده و فقط تجربه شخصی است.*
تنها زمانی مشارکتی کار کنید که :
الف) اگر درآمد قابل توجهی به دست می آورید؛ منظور از قابل توجه به این معنی است که در فضای مشارکت و شرکتی درآمد نسبتاً بیشتری کسب میکنید. در این حالت مالیات عامل مهمی در انتخاب شماست زیرا مالیات کسب و کار انفرادی[۱] بالاتر از حالت فعالیت به شکل حقوقی و شرکتی است([i]).
ب) اگر برآورد میکنید ممکن است از سوی مشتریان مورد شکایت قرارگیرید؛ به طورکلی، این موضوع بزرگی برای مشاوران نیست زیرا شما به راحتی می‌توانید افرادی که با آن‌ها کار میکنید را محدود کنید. با این حال، مثلاً اگر مشاور فن‌آوری اطلاعات باشید و در حال ایجاد تحول در ساختار فن‌آوری اطلاعات شرکت هستید؛ در صورت بروز مشکل و شکایت مشتری از شما، در صورتی که در سازمان شخصیت حقوقی و شرکتی فعالیت داشته‌باشید؛ وضعیت برای شما بهتر است.
فعالیت در شرکتها محافظت بیشتری از شما می‌کند؛ به عبارتی در صورت شکایت، فقط به اندازه کسب و کار و داراییهای مرتبط مورد تهدید هستید و داراییهای شخصی همانند منزل مسکونی و سرمایههای مالی شما ایمن هستند. اما اگر شرکتی فعالیت نداشته‌باشید و شاکی در شکایت حقوقی از شما برنده شود، تمام دارایی شما مصادره خواهد شد([ii]).
از سوی دیگر، فعالیت در قالب شرکت هزینههای بیشتری نسبت به فعالیت شخصی دارد. هزینههای حسابداری در فعالیت انفرادی به میزان قابلتوجهی بالا خواهدبود. بنابراین، همه چیز بستگی به نیازهای و نوع کسب و کار مشاوره دارد.
بهترین گزینه این است که با حسابداری نشستی داشته‌باشید و شرایط خود را برای راهکار درست شناسائی کنید.
[۱] sole proprietor
([i]) البته در ایران این موضوع دقیقاً حالت معکوس دارد و تمایل برای فعالیتهای انفرادی بسیار بیشتر از فعالیت به شکل حقوقی است؛ چه بسا فعالیتهای انفرادی از سوی برخی زبدگان دانشگاهی منافع بیشتر و متمایزتری داشتهباشد.
([ii]) با توجه به بررسی وضعیت جاری، سازوکار مشخصی برای مواجهه با زیان ناشی از به کار گیری دانش مشاور در ایران مشاهده نشد البته در دنیا نیز قائده کلی بر این است که مشاور صرفاً توصیه هایی را به کارفرما ارائه می کند که این توصیه های تضمینی نیستند. در ایران هم سازوکارها بیشتر متوجه مرحله انتخاب برای موفقیت کار مشاوره است چنانکه مثلاً در آیین نامه نحوه انتخاب و ارجاع کار به مشاوران در بخش دولتی این شرایط مشاهده می شود.( مصوبه هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۳.۴.۳ بنا به پیشنهاد شماره ۱۰۱.۲۴۳۵۸۷ مورخ
۱۳۸۱.۱۲.۲۵سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و به استناد ماده (۲۲) قانون برنامه و
بودجه کشور ـ مصوب ۱۳۵۱)
دیدگاه‌ها