زندگی شخصی با زندگی حرفه ای متفاوت است!

مریم:

مریم، دانش آموخته ی مدیریت منابع انسانی است که در طول دوره ی تحصیل در مقطع کارشناسی، علاقه مند به حرفه ی مشاوره مدیریت و طراحی شغل می شود؛ مریم در اولین مصاحبه ی شغلی با “شرکت مشاوره ستاره ی جم”، با اطمینان پاسخگوی پرسش های مصاحبه کنندگان می شود. در طول مصاحبه، آقای رفیع، مدیر مشاوران، تجربیات سه ساله خود را برای مریم تشریح می کند که ابتدا دو ماه را در تهران و بعد بیش از چهار ماه را در شیراز گذرانده است؛ آقای رفیع از مریم می پرسد که آیا می تواند برای فعالیت های کاری سفرهای متعدد به شهرهای دور و نزدیک و دور از خانواده داشته باشد. مریم با هیجان پاسخ می دهد این کار خیلی هیجان انگیز است و او هم عاشق سفر است. آقای رفیع از آخرین سفر مریم می پرسد و مریم با حرارت از سفر تابستان سال قبل به تبریز، تعریف می کند و اینکه غذاهای تبریزی منحصر به فردند. او از بازار تبریز، مقبره الشعرا، موزه ی مشروطه و موزه ی هنر تبریز و مسجد کبود می گوید. مصاحبه کننده اما برایش توضیح داد که سفرهای کاری خیلی با سفرهای تفریحی فرق دارند. همچنین برایش توضیح داد که ممکن است با تمام وجود دوست داشته باشید حین سفر گشتی در شهر و مکان های دیدنی آن بزنید اما تمام وقتتان در حال کار کردن برای مشتری خواهد بود و زمان زیادی برای دیدن مقصد و دیدن جاذبه های آن نخواهید داشت.

نتیجه ی مصاحبه غیر قطعی و موکول شد به تحقیق مریم بر روی موضوع “زندگی مشاوران مدیریت”!

آقای رفیع به مریم گفت که هماهنگ می کند تا با یکی از مشاوران با تجربه در این مورد گفتگو کند و اگر پرسشی دارد بپرسد و بعد در مورد اینکه آیا می توانند با هم همکار شوند یا نه تصمیم درستی بگیرند.

مریم حس کرد آقای رفیع نگاه ناامیدی به او دارد، حس خوبی نداشت اما فکر کرد شاید بتواند بررسی و تحقیق را خوب انجام بدهد؛ شاید خصوصیات فردی او تأیید شده بود!

نکته:

در بیشتر شرکت های مشاوره، شما جائی خواهید رفت که مشتری شما حضور دارد یا بخواهد، لذا سفر کاری یک موضوع معمول است. در عصر ارتباطات و با وجود وسائل حمل و نقل مدرن و سریع، شرکت ها سعی می کنند با استفاده از این بسترها هزینه های مرتبط با سفر کارکنانشان بکاهند اما هنوز سفر به موقعیت های مد نظر مشتری رایج است. هنگامی که قرار باشد مشاور سفری انجام دهد انتظار بر حداکثر سازی خروجی این قبیل سفر هاست یعنی ممکن است شما در محل اقامتتان و طی ملاقات با مشتری، تماماً در هتل باشید و با او بر روی کارتان متمرکز شوید در حالی که ممکن است در شهری قرار داشته باشید که بسیار پر جاذبه باشد. خوردن نهار و شام پشت میز کار خیلی شایع است از طرفی خیلی از شهرها فرودگاه و هتل هم ندارند.

نشان دادن نشاط و خوشی حاصل از سفرهای کاری ممکن است باعث شود خام دستانه، آن شغل پذیرفته شود. اما تأکید و اولویت، همیشه کار است.

البته باید صادق بود؛ اگر نتوانید به محل فعالیت مشتری خود عزیمت کنید، بهتر است با شرکت هایی که مشتریان منطقه ای را پشتیبانی می کنند همکاری کنید.

لذت مسافرت های اینچنینی خیلی زود از دهن می افتد. تأخیر پروازها، گم شدن چمدان و موضوعات و مشکلات برنامه ریزی نشده، مجموعه ای از سرخوردگی و استرس های بی پایان را در فرد ایجاد می کند. اتاق های کوچک هتل ها و دوری از خانواده، سبکی از زندگی است که برای طولانی مدت قابل تحمل نیست.

شاید از سر تفنن و گردشگری کسی بخواهد رستوران های جدید را در هر سفر امتحان کند اما جای بد داستان اینجاست که در خیلی مواقع پروژه و انتظار مشتری فرصت این کار را نمی دهد و شما مجبور به خوردن غذا با لباسی که چندین ساعت از به تن داشتن آن گذشته است، پشت میز اتاق کنفرانس خواهید شد.

واقعیت این است که سفرهای کاری یک مشاور برای یک جوان یا کارگر شرکت های طرف قرارداد از حیث اینکه آمیخته با سفرهای هوایی، جاذبه های متفاوت، تشریفات خوب، نزدیکی به مدیریت و … است، ممکن است برداشتی سطحی و ناپخته پیدا کند اما این دسته از افراد در زندگی شخصی، فرصت های ناب و بی بازگشت زندگی از قبیل در کنار خانواده بودن، شب های یلدا، عید و .. را از دست می دهند. صد البته به خیلی از خوراک ها و غذاهای صنعتی که عاری از عاطفه و مهر خانوادگی است می توان اطمینان کرد اما در طولانی مدت این قبیل خوراکی ها آسیب های جدی به سلامت فرد می رسانند.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *