از منابع مشتری برای امور شخصی استفاده نکنید!

پرشین گلف:

پرشین گالف، کنسرسیومی از سرمایه گذاران ایرانی و خارجی در یکی از پروژه های گازی ایران است، که به دلیل درخواست بانک های مشارکت کننده در پروژه، برای بخش های مختلف، نسبت به عقد قرارداد مشاوره مدیریت و مهندسی در آن اقدام شده است، شرکت “سعید” که مشاور در استخدام نیروی انسانی مورد نیاز است، داریوش را به عنوان سرپرست پروژه از سوی شرکت خود انتخاب کرده است، یکی از الگوهای شرکت سعید در جذب نیروی انسانی، پرورش بخشی از نیروهای مورد نیاز به جای قبول هزینه ی جذب کارکنان علمی موجود در ایران و کارگران خارجی است(که در ایران شناخته شده و به شکل گروهی مشغول فعالیتند).

داریوش در تعامل با شرکت های خارجی و نظم آنها شگفت زده است؛ نظم در مراودات اداری و اجرا مشهود است؛ در یکی از پروژه ها، راننده ی داریوش برایش توضیح داد که این بخش را شرکت آلفا اجرا کرده است و آن یکی را شرکت بتا! و داریوش با آنکه از موضوعات فنی سررشته ای نداشت تفاوت در اجرای اروپایی و آسیایی کار را به عینه می دید؛ البته راننده هم توضیحاتی داد که موید برداشت داریوش بود.

راننده برایش توضیح می داد که اجرای استاندارد های زیست محیطی از سوی شرکت آلفا به شدت رعایت می شود، داریوش جایی خوانده بود که اجرای استانداردهایی از این دست به واسطه طرح های توسعه ای کشور و حضور شرکت های خارجی تازه وارد به شدت از سوی دولت پیگیری می شد؛ مضاف بر اینکه جرائمی از سوی نهادهای بین المللی به دلیل آلایندگی برای برخی کشورها که این استانداردها را اجرا نمی کردند در نظر گرفته می شود؛ عینیت دقت و نظم شرکت خارجی طرف قرارداد مشهود بود؛ سعید متوجه شد که شرکت ها، علی رغم بذل دقت و نظم، خست زیادی برای هر گونه همکاری خارج از چارچوب قرارداد دارند؛ ماحصل کار داریوش علاوه بر تحلیل داده های گردآوری شده مجموعه عکس های شخصی بود که طی این ماه ها از روی عرشه و در جای جای مجموعه های گازی و پالایشی گرفته بود.

او بعد از استقرار در ستاد مشترک ساحلی، کلیه ی عکس ها را از روی موبایل به روی سیستمی که برای کار به او تخصیص داده شده بود ریخت وبرخی از آن ها را هم بر روی صفحه ی شخصی خودش آپلود کرد.

داریوش تا صبح از دیدن لایک های پشت سر هم بستگان، دوستان، همکلاسی ها و همکارانش ذوق زده بود؛ بعضی از عکس ها کلی سئوال به همراه داشت؛ این چیست؟ این کدام است؟ این کیه؟ و و و …

صبح اول وقت اولین تماس داریوش از سوی مدیر مشتریان بخش خارجی بود که می گفت شرکت گزارش داده از سوی داریوش بدون اخذ مجوز، اطلاعاتی بر روی شبکه بارگزاری شده است. شرکت خارجی با نرم افزارهای خود فعالیت کاربران بر روی شبکه و نحوه استفاده از پهنای باند خود را کنترل می کرده است.

اولین چیزی که برای داریوش مهم جلوه کرد این بود که در بخشی از قرارداد که مدیر مشتری به او داده بود محدودیت ها و شروطی برای استفاده از شبکه های متعلق به شرکت وضع شده بود و جریمه هایی هم برای آن در نظر گرفته و توافق شده بود.

اگر چه گزارش داریوش کافی بود؛ و کنسرسیومی بودن پروژه پیگیری موضوع از سوی شرکت گزارش دهنده را دشوار می کرد؛ اما جریمه ی سنگینی که شرکت مشاوره بابت نقض قواعد امنیتی، از سوی داریوش درخواست می کرد بسیار زیاد بود.

نکات :

در این قبیل موارد باید نهایت دقت را معمول کرد. چه بسا عدم رعایت نکات حرفه ای و بندهای قرارداد موجب از بین رفتن سود یک مشتری و لطمه به حیثیت شرکت مشاوره گردد. برخی شرکت ها شبکه های داخلی خود را که ارتباط اساسی با ماهیت کسب و کار آن ها دارد به شدت محافظت و پایش می کنند. برخی نیز تعریف مشخصی از آن چه که یک مشاور نیاز دارد و آن چه که نیاز ندارد، تدوین نکرده اند؛ که این مهم باید به دقت در قرار داد در نظر گرفته شود. بهتر است مدیریت این قبیل موارد را قبل از شروع پروژه با مشاوران خود مطرح کند و با بررسی جزء به جزء آن ها موجب غافل گیری بعدی نشود. قطعاً این جلسات توجیه و بررسی، باعث کاهش ضرر و زیان های بعدی در روابط با مشتری خواهد شد.

قبل از قبول کار، مقررات خود و شرکت مقابل را مستند کنید و آن را جزء قرارداد کنید. این کار محدوده ی اختیارات شما و امکاناتی که می توانید از تجهیزات و فضای کاری مشتری استفاده کنید را تعریف کرده و از شما در برابر ادعا و مشکلات بعدی محافظت می کند.