بیمارستان:
“بیمارستان مهربان”، یک بیمارستان خصوصی است که به شکل منحصر به فردی مدیریت آن به عهده یک پزشک نیست، بلکه مدیریت آن توسط یک نفر با دکتری اقتصاد انجام می شود؛ دکتر یزدی، دکتری اقتصاد خود را از دانشگاه تهران گرفته است و دوره ی فشرده ی مدیریت اجرایی را در همین دانشگاه طی کرده است، ایشان سازوکار بازاریابی و مدیریت منابع انسانی را نیز مرور کرده و مطالعه ی مداومی در این حوزه ها دارد.
بعد از تصمیم مالکان بیمارستان برای تجهیز و نوسازی بیمارستان به دستگاه های مدرن، موضوع تغییر برخی فرآیندهای بیمارستان و اتوماسیون نقل و انتقال پرونده ها بین بخش ها نیز در دستور کار قرار گرفته است، آقای یزدی برای اجرای این پروژه اقدم به عقد قرارداد با “شرکت مهرنگارنو” می نماید؛ شرکت مهرنگار هم آقای رسول زاده که دارای تجربه در حوزه سلامت و درمان است را به عنوان رابط شرکت و مدیر پروژه معرفی کرده است.
طرح و برنامه ی اولیه پروژه بعد از اعلام نیاز بیمارستان و بر مبنای ذخیره ی دانش شرکت مشاوره تدوین شده و قرار بر توسعه و بهبود برنامه ی اجرایی بعد از دو هفته مطالعه در محیط بیمارستان توسط تیم مشاوره گذاشته می شود.
مشاور در ملاقات اول با شور و گرمی زیادی در جلسه معارفه و آشنائی حاضر می شود اما پزشکان و متخصصین با برخوردی سرد و دیر تر وارد می شوند. از زبان بدنشان پیداست که مشتاق این نشست نیستند، آقای رسول زاده این موضوع را درک کرده است و آن را به درستی به حساب جنس فعالیت خود گذاشته و بنا را بر صبر و رفتار حرفه ای می گذارد.
حداقل در لحظات اول مشاور سعی خود را می کند زیاد از این حالت تأثیر نگیرد و جلسه را با ارائه چشم اندازی از پروژه شروع می کند. کم کم زمزمه هایی از اینکه برنامه خیلی تند و سرسری ارائه شده است مطرح می گردد. نقطه نظراتی در خصوص نیاز های بیمارستان به خصوص دستگاه جدید ام آر آی مطرح می شود. آن ها در ادامه به جزئیات برنامه های شرکت مشاوره انتقاد دارند و آن را ناموفق در کمک در هدایت بیمارستان به وضعیت مطلوب تر می دانند.
آقای رسول زاده توضیح می دهد که این برنامه اولیه است و قطعاً در روزهایی آینده این برنامه تغییرات زیادی به خود خواهد دید.
بعد از شروع پروژه و هنگامی که پروژه به مرحله تکامل می رسد شرایط بهتر نشد که هیچ، مشکلات تعاملی با طیفی از پرستاران و متخصصین بیشتر هم شد. برخی همکاری می کردند و برخی علاقه ای به همکاری نداشتند. اگر چه آن ها که همکاری نمی کردند برای تخریب آن تلاش نکردند اما بازخوردی از موفقیت یا عدم موفقیت آن هم ندادند.
رسول زاده سعی کرد تا دوست خوبی برای کارکنان بیمارستان در تمام رده ها باشد اما موفقیتی در این راه کسب نکرد. یک بار جلسه ی انفرادی با دستیار اجرائی داشت. هنگامی که در خصوص رابط کاربری ورود اطلاعات بیماران در بخش آزمایشگاه گفتگو می کردند دستیار اجرائی پرسید :
چه تعداد از ما با این مکانیزاسیون حذف می شوند؟
مشاور با تعجب توضیح داد که برنامه خودکارسازی هیچ محوری مبنی بر حذف کارکنان ندارد و صرفاً جهت ایجاد بانک اطلاعاتی از مشتریان در حال طراحی و پیاده سازی است. از طرف دیگر دستیار به او توضیح می دهد که مابین کارکنان شایع شده که ۱۰ درصد کارکنان حذف می شوند و کارکنانی که باقی می مانند باید بیشتر کارکنند.
مشاور در اینجا علت بی تفاوتی یا بی مهری برخی از کارکنان بیمارستان را درک می کند.
این تغییرات به نفع کارکنان نیست پس مقاومت های آینده در راهند.
بیمارستان مهربان، محیط کاری مناسبی است اما با کوشش آقای یزدی به شکل اقتصادی و علمی مدیریت می شود و موضوع تعدیل نیز می تواند یکی از گزینه های این سبک از مدیریت باشد؛ به هر حال آقای رسول زاده به نتیجه رسیده است که روزهای دشواری را با گروهی از افراد تحصیل کرده در طول مدت پروژه خواهد داشت!
نکته:
مشاوران عموماً توسط تیم مدیریت عالی سازمان برای کمک در حوزه ای خاص به کار گرفته می شوند. بعضی مواقع هم راه حل ها به تغییراتی منجر می گردد که برای عده ای ناخوش آیند و نامطلوب می شود. تغییراتی از این دست که در پی بهره وری بیشتر بوده و عموماً مصادف با کاهش کارکنان و تغییر در عادت کاری روزمره کارکنان می گردد قطعاً مورد استقبال نخواهد بود. اغلب مشاوران نشانه ی خبرهای بدی برای کارکنان هستند همچنین آن ها افرادی هستند که از خارج سازمان آمده اند و پشت درهای بسته با مدیران سازمان مشغول تصمیم گیری در مورد سرنوشت آن ها هستند. کارکنان در اتاق های جنگ مشاوران عناصری برای بازنگری هستند، جائیکه مشاوران و مدیران بر روی دقیقه دقیقه کارها با هدف کاهش فرآیند های کاری و نهایتاً تعدیل کارمندان و بهبود نرخ رشد در حال تصمیم گیری هستند.
مشاوران فن آوری اطلاعات نیز با بهره گیری از برنامه های کاربردی در پی حذف عملیات سنتی انسان محور و خودکارسازی چرخه های کاری هستند که این فعالیت ها منجر به تعدیل بیشتر می گردد. حتی زمانی که مشاوران برای کمک در پروژه های بزرگ و در مدت اجرای آن بکار گرفته می شوند کارکنان این ذهنیت را دارند که مشاوران کار آن ها را انجام می دهند منتهی با پول و احترام بیشتر!
مشاوران باید از این دغدغه های کارکنان آگاه شوند و بر روی منافع حضورشان متمرکز شوند هر چند هرگز نباید دروغ بگویند اما گفتن واقعیت هم با آن ها نیست. اگر واقعاً قرار است تعدیلی صورت گیرد نباید ادعا کرد که این موضوع اتفاق نخواهد افتاد.
توصیه کنید که کارکنان با مدیریت خودشان گفتگو کنند و شما بر روی وظایف مندرج در پروژه متمرکز باشید.
شایعات را مدیریت کنید زیرا اسباب افزایش اضطراب و دلواپسی کارکنان می شود.
دیدگاه‌ها