یکیاز بزرگترین مشکلاتی که مشاوران با آن رویرومی‌شوند “سندروم ساختمان مشاور” است. اکثر مشاوران دچار آن هستند؛ آن‌ها در حال ساختن چیزهایی هستند که برای کسب و کارشان کمترین نتایج را دارد.
آن‌ها در خانه میمانند و کارتویزیت، بروشور، تارنما یا طرح بازاریابی جذاب برای مشاوره می نویسند؛ ممکن است ماهها برای انجام اینامور وقت صرفکنند. مشکل اینجاست که کاری با این ابزار سروشکل نمی‌گیرد.
آهای مشاوران! این سندروم خطرناک است!
در این سندروم، چه اتفاقی رخ میهد و چرا میتواند اینقدر بد باشد:
۱) شما زمان زیادی صرف کارهایی می‌کنید که ندرتاً اجرایی می‌شوند.
۲) قصد اجرای آن‌ها، برابر با “اشتغال شما در کاری ناتمام” است.
۳) پیادهسازی را نیمهتمام رها می‌کنید زیرا خود، دهبرابر سختتر از ساختن است.
۴) خودفریبی می‌کنید و فکر می‌کنید مشغول کاری هستید، در حالی که واقعاً مشغلهای درست کرده‌اید که به درد پیشه شما نمیخورد(زیرا اجرا نمی‌شود)
۵) این چرخه را دوباره تکرار می‌کنید.
چگونه می توان از این دام گریخت؟
آنچه مهم است را ارزیابی کنید. پارتو متفکر ایتالیایی عنوان می‌کند که ۲۰درصد نتایج حاصل هشتاددرصد معلولها(اقدامات)است و هشتاددرصد نتایج از بیستدرصد معلولها(اقدامات) ناشی می‌شود. با این منطق، ۲۰درصد اقدامات بیشترین خروجی شما را ایجادمی‌کنند. حالا هشتاد درصد باقی که بازدهی کمی دارند را حذف و تکرار خود را روی اموری که بیشترین اهمیت را دارند قراردهید.
از خانه بیرون بزنید! متعهدانه اقدام کنید. اگر میخواهید گزارشی بنویسید و برنامهریزی کرده‌اید که آن را برای ۱۰۰ کسب و کار منطقه خود ارسال کنید، همین کار را انجام دهید! موفقیت نصیب کسانی است که اینگونه عمل می‌کنند.
خودفریبی نکنید. این فکر که “وقتی مشغول هستید، یعنی کار می‌کنید” را کنار بنهید. پیشاز هرفعالیت، خوب فکرکنید که “آیا این کار واقعاً به شغل شما کمک می‌کند. اگر نه، کنارش بگذارید و زمان و سرمایه را به کار معنیدارتر تخصیصدهید.
ساحل امن خود را رها کنید. متهم ردیف اول سندروم ساختن، راحتطلبی است. ماندن در خانه، دفتر کار و تلاش برای ساختن ساده است. البته ما مجبور نیستیم با مشتریان و دنیای خارج از خانه یا دفتر کار سروکار داشته باشیم؛ این را رد نمی‌کنم اما واقعیت این است که هر چقدر از ساحل امن خود خارج شوید، موفقیت بیشتر به استقبال شما می آید.
دیدگاه‌ها