استخدام:
راد از میانه های دوره ی تحصیل دانشگاه، به واسطه نمرات درسی و دوره های کارآموزیش، آینده ی موفقی برای خود در شرکت های مشاوره پیش بینی می کرد؛ واقع هم این بود که راد فرد با هوش و توانمندی بود و حتی استادان دانشگاه هم پیش بینی می کردند در شرکت های مشاوره یا سایر شرکت های خصوصی موفق باشد، قبل از فراغت از تحصیل و همراه با برخی استادان در پروژه هایی هم مشارکت کرده بود و دورادور با فضای حرفه ای آشنا شده و حتی برای خود قدرت انتخاب پیش بینی می کرد.
سال قبل یک شرکت خدمات مشاوره مدیریت طی یک روز کامل و از طریق دو نفر از مدیران خودش با او مصاحبه کردند، یک مصاحبه با معاون بازاریابی همراه صرف نهار و یک مصاحبه هم با سرپرست منابع انسانی به صرف شام انجام شد. راد خیلی زود پی برد میزبان های او از کارکردن در شرکتشان به خود افتخار می کنند.
شروع خوبی بود و همه چیز خوب پیش می رفت.
لابلای گپ و گفت ها، وضعیت شرکت در تعامل با گروه مشاوران تشریح شد، از جمله اینکه آن ها جهت راحتی کار مشاوران، سعی می کنند سفرهای کاری مشاوران را محدود نمایند. آن ها به عنوان یک فرهنگ سازمانی تأکید داشتند، هر مشاور اگر ممکن باشد و مسئول مستقیم برای حضور در پروژه ای نباشد، می تواند کارهایش را از خانه انجام بدهند.
این شرکت، اولویت اول راد بود، در حوزه ای فعالیت می کرد که اکثراً هدف فارغ التحصیلان مدیریت بود. روش استخدام شرکت چندین مرحله مصاحبه و دوره ای هم همکاری آزمایشی قرار داشت. فلسفه ی آن ها این بود که اگر متقاضی مشاوره منطق و فرهنگ شرکت آن ها را درک کند در تعیین و تشخیص کاری که مورد انتظار است بهتر عمل خواهد کرد. در نتیجه آن ها بر روی یک روز زندگی کاری، در محیط شرکت و همجوار با افراد مختلف شرکت در حوزه های متفاوت و در اوقات مختلف روز، متمرکز می شدند.
جلسه ی نهایی با معاون مدیر عامل بود؛ راد پیش بینی کرد هدف از این جلسه ارزیابی درک او از شرکت است پس برآورد کرد اگر حس مساعدی در خصوص شرکت منتقل کند حتماً مرحله عمیق تر و بعدی مصاحبه و استخدام پیگیری می شود. اما هنوز از اینکه هیچ اطلاعاتی از دستمزد و مزایا ارائه نشد، کمی فکرش مشغول بود. در فرصتی مابین گفتگو، راد از معاون در خصوص طیف حقوق مشاوران شرکت و اینکه چه تعداد سفر انجام خواهد شد، پرسید. و همچنین خواست بداند برای کار از منزل چه امکاناتی برای او فراهم می شود.
معاون از توجه مشاور به این موضوع دلخور شد ولی از آن عبور کرد.
سه روز بعد راد نامه ای دریافت کرد که از آن شوکه شد؛ آن ها از او تشکر کردند و گفتند که موقعیتی مناسب برای او ندارند.
معاون مدیر عامل از مدیران قدیمی شرکت بود و فرهنگ شرکت را ماحصل دوره های تلاش و کوشش همکاران خود می دانست، همانند ورزشکاران، محل کارش پر از عکس های مربوط به خاطرات دست آوردها و موفقیت های شرکت بود از این جهت شاید بیشتر تمایل داشت که مشاور بر وجوه حرفه ای، فضای شرکت و قضاوت راد راجع به کارکنان بپرسد و یا از کسب و کار مشاوره، پروژه هایی که شرکت، مدیریت کرده و فرهنگ داخل شرکت گفتگو کنند اما توجه راد به موضوع مالی باعث شد شرکت با نظر معاون مدیر عامل، فرآیند مصاحبه و مذاکره با راد را ادامه ندهد.
نکته:
حقوق و مزایا نباید در طول مراحل اولیه ی مصاحبه مطرح شود، این مرحله بیشتر برای شناسائی است و تا مرز مذاکره در خصوص حقوق فاصله دارد. شرکت ها ممکن است برخی مزایا همانند دستمزد را مطرح کنند اما بهتر است این قبیل مباحث برای روزهای بعدی بماند. نشان دادن علاقمندی شما برای مسئولیت پذیری در مقابل مشتری به جای توجه به مزایا، بسیار موجب انگیختگی طرف های شما در مصاحبه خواهد بود.
هر بار که پیشنهادی ارائه می شود، تعهدی در قبال شما در شرکت شکل می گیرد، به عبارتی شرکت های مشاوره برای مشاوران حقوق و مزایای مکفی در قالب بسته های مزایای خدمتی در نظر می گیرند. زمان مناسب برای سئوال کردن از مزایا بدون اینکه فرصت استخدام خود را به خطر اندازید وجود دارد.

دیدگاهها